Στην καρδιά του Κάμπου από το σημείο που σταματήσαμε έξω από το Μυλωνάδικο, συνεχίζουμε την περιήγηση μας στην οδό, που φέρει το όνομα του μεγάλου ζωγράφου Ιωάννη Μηταράκη.
Το κτίσμα στο κτήμα Μυλωνάδη δεξιά μας, στην οδό που συνεχίζεται με πετροντούβαρα, είναι η πρώτη υποδοχή, συνεχίζοντας ανάμεσα σε ελιές και εσπεριδοειδή, αφήνοντας αριστερά μας ένα ορατό περιβόλι και ένα παλιό έως επικίνδυνο κτίσμα από μπαγδατί, που καταρρέει.
Δεξιά υπάρχει μια ανάγλυφη πινακίδα, που παραπέμπει στο 1992 ως χρονολογία κατασκευής του εντός του περιβολιού κτίσματος, πάνω από μια μικρή γούρνα.
Μια πόρτα αριστερά μας, άλλες δύο στο πράσινο χρώμα, απέναντι από τα ενοικιαζόμενα Bella Cisterna και πάλι απέναντι από τα Γλυκά της θείας Ευαγγελίας, σε ένα μεγάλο κτίσμα, με ένα κιοσέ σε πολύ ψηλό από τον δρόμο σημείο.
Έντονη σκιά για την συνέχεια, μια κόκκινη πόρτα αριστερά μας, ένα κτίσμα με κόκκινα παράθυρα, στο σημείο, που η οδός στενεύει απότομα, εμφανίζοντας δεξιά μας το Μαυροκορδάτικο, που μεγάλη ατυχία γι΄αυτό αποτελεί ιδιοκτησία του Δήμου Χίου, με ότι αυτό σημαίνει και αυτό φαίνεται στην εικόνα του κτίσματος.
Εδώ πάλι φαρδαίνει ο δρόμος, δεξιά μας ένας κισσός, απέναντι από μια καφέ πόρτα και δίπλα σε ένα κομμωτήριο. Αριστερά μια πόρτα με οικόσημο, ένα πέτρινο παλιό κτίσμα με μικρά διακοσμητικά τουβλάκια στους αρμούς, δε την οδό Χαλκούση δεξιά μας.
Η οδός συνεχίζεται με άλλη μια πινακίδα ονοματοθεσίας, με μια παλιά πόρτα αριστερά μας με καμάρες. Άλλη μια καφέ πόρτα στον αριθμό 15, απέναντι από μια πράσινη με γιασεμί.
Ένα μεγάλο κυπαρίσσι που απλώνει τα κλαδιά του στον δρόμο, αριστερά μας το σπίτι των Γαϊσίδη – Ξανθάκη, με ένα πετροντούβαρο δεξιά μας, που με αρχή μια μεγάλη πράσινη πόρτα οδηγεί στην ουσία στο Μηταράκικο.
Εδώ στην γωνία ενός γιασεμιού και πριν την αριστερή στροφή, μια μεγάλη ανοικτή πόρτα οδηγεί στην οικία Πλατή, η αυλή της οποίας σκιάζεται από μια γιγαντιαία κουκουναριά και ένα δρυ από τους λίγους που υπάρχουν στον Κάμπο.
Το διάβα της αυλής μας οδηγεί στο παλιό Καμπούσικο καθιστικό, πάνω από την παλιά γούρνα. Κατεβαίνοντας βλέπουμε δίπλα την παλιά οικία και τον αριστοτεχνικό τρόπο, που τα τούβλα παλιά, μπορούσαν να μπαίνουν στις οροφές των κτισμάτων.
Βγαίνουμε ξανά στον δρόμο, αντικρύζοντας τα μεγάλα εν σειρά κυπαροσσοειδή δίπλα στην πίσω πόρτα του παλιού αρχοντικού.
Συνεχίζουμε ανάμεσα στα πετροντούβαρα, αφήνοντας άλλη μια μεγάλη κόκκινη πόρτα δεξιά μας και ένα παλιό κτίσμα, που μας οδηγεί στο τέρμα της οδού Ιωάννη Μηταράκη, την οποία περιηγηθήκαμε από το σημείο, που τερματίσαμε στην προηγούμενη εκπομπή μας και στο τέλος της έξω από το Μουζάλικο «φτου» και τερματίσαμε.
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας, εικονοληψία – φωτογραφίες Κωστής Αναγνώστου, επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι.
