
Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της κας Ευαγγελίας Χρ. Παπαζή, όπου καταγράφονται 296 παραδοσιακά επαγγέλματα και ασχολίες. Και ενώ το βιβλίο είναι «πολύ σεμνό και ταπεινό»[1] στην εμφάνιση, το έργο αυτό καθαυτό είναι ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ, είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: 302 φωτογραφίες στολίζουν το περιεχόμενο, για το οποίο περιεχόμενο η κ. Παπαζή πρέπει να «ξόδεψε» πολλές εργατοώρες γυρίζοντας την Ελλάδα από Βορρά μέχρι Νότο, και από Ανατολή μέχρι Δύση.
Την κ. Παπαζή δεν είχα την τύχη να τη γνωρίζω προσωπικά (έχω διαβάσει μερικά κείμενά της). Απλά το επίθετό της μου έφερνε στο μυαλό τον (Βρονταδούση) Καθηγητή μου (Ανδρεάδειο Γυμνάσιο) Δημήτριο Παπαζή. Από αυτά που βλέπω στο βιογραφικό της, η κ. Παπαζή είναι «βέρα» Καρδαμυλιά και η επιτυχία της αφενός μεν οφείλεται σε θεϊκό χάρισμα (δεν περιγράφεται αυτό που εγώ εννοώ – ίσως η λέξη «ταλέντο» λέει κάτι), αφετέρου – προφανώς – στο κατάλληλο περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε (απλά: το χωράφι ήταν «γόνιμο»).
Εγώ στην παρουσίαση του βιβλίου ένιωσα… λίγο Πυργούσης (ακούσαμε πολλά για το Πυργί – και οι δύο παρουσιαστές ήταν Πυργούσοι), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αγαπώ το Πυργί και τους Πυργούσους (άλλωστε ο παππούς του κ. Γ. Μπαχά ήταν… Βρονταδούσης) αλλά, βρε αδελφέ, χάρηκα όταν διάβασα και για τους… τρατάρηδες διότι κι εγώ στα εφηβικά μου χρόνια έζησα για λίγο ως τρατάρης!...
Τελειώνω, συγχαίροντας την κ. Παπαζή και τις Εκδόσεις «Άλφα-Πι», και την κ. Μαρία Παπαμακαρίου-Μπρη η οποία διοργάνωσε την όλη εκδήλωση και η οποία Πρόεδρος των Πυργούσων Αττικής μας έχει προσφέρει κατά καιρούς ωραιότατες εκδηλώσεις.
Χρόνια Πολλά και Καλά. Χριστός Ανέστη!
Με ΑΓΑΠΗ,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Αγγειοχειρουργός
Υ.Γ.: 1) Το σημείωμά μου αυτό το αφιερώνω στη μνήμη του Αντώνη του Παληού. Και ο Γιάννης και ο αείμνηστος Αντώνης μεγάλωσαν στη γειτονιά μου βοηθώντας τον πατέρα τους και το θείο τους (η… καλλιτεχνική τους προσωνυμία ήταν… τα «Κλεράκια», δεν γνωρίζω το γιατί) στο τρεχαντήρι τους στον Όρμο «Κασσού»!... (Όρμος Λω σήμερα, προς τιμήν αυτών που έφτιαξαν την πλαζ και τις αθλητικές εγκαταστάσεις της ΠΕΚΕΒ). 2) Η κ. Παπαζή στην αφιέρωση που μου γράφει στο βιβλίο της, μου γράφει: «Με θαυμασμό και εκτίμηση» (ευτυχώς που δεν έχω… καβαλήσει το καλάμι… δεν κατάλαβα ποτέ τον εαυτό μου… ξεχωριστό).
[1] Ούτε τετραχρωμίες, ούτε χαρτί πολυτελείας, ούτε «φρου-φρού κι αρώματα» - ο νοών νοείτο.

































