Η ιστορία μας και... οι στάβλοι των ανακτόρων του Τατοΐου

Πέμ, 01/04/2021 - 14:24

Ιστορία: το σύνολο των σημαντικών γεγονότων του παρελθόντος. (Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο Γ. Μπαμπινιώτη, σελ. 450). Ο καθένας από εμάς λοιπόν, αγαπητοί Αναγνώστες μου, έχει… τις μικρές του αδυναμίες. Εγώ έχω την αδυναμία να υπερασπίζομαι την Ιστορία της Πατρίδος μου. Κι όταν λέγω Πατρίδα, εννοώ την Ελλάδα μας, η οποία, ως γνωστόν έχει Ιστορία πολλών… δεκάδων αιώνων.

Από τις σελίδες της Ιστορίας μας λοιπόν, πέρασαν πρόσωπα που άφησαν τα ίχνη τους με τις ευεργεσίες τους σε διάφορους τομείς, πέρασαν και… ζώα[1], τα οποία άφησαν τις ακαθαρσίες τους σε κάποιους χώρους που ονομάζονται στάβλοι και ευρίσκονται συνήθως δίπλα στα αμαξοστάσια, δίπλα στις άμαξες που σέρνουν (έσερναν).

Κάποιοι τέτοιοι χώροι ευρίσκονται εγκαταλελειμμένοι στα ανάκτορα του Τατοΐου, επειδή απλά δεν χρειάζονται, επειδή δεν υπάρχουν… βασιλείς να τους περιφέρουν με άμαξες και άλογα. «Και γιατί μας τα γράφεις όλα αυτά γιατρέ μας;» θα διερωτώνται οι αναγνώστες μου! Επειδή -τους απαντώ- σε σοβαρή πρωινή εφημερίδα (ΕΣΤΙΑ, 13-14 Μαρτίου 2021), σε πελώριο πρωτοσέλιδο με φωτογραφία του Γεωργίου του Α΄ και των ανακτόρων του Τατοΐου, υπάρχει ο τίτλος: «Μαθήματα βασιλικής ιστορίας στα υπόγεια των ανακτόρων του Τατοΐου!» και ακολουθεί ανάλυση για «αρχιτεκτονική μελέτη για το κτίριο που ανηγέρθη το 1884».

«Έχομε και λέμε»[2] λοιπόν! Σήμερα Καθαρή Δευτέρα, ήμουν στο «Δρομοκαΐτειο», διότι… «πλάκωσε» ο κορωνοϊός. Από 3 κρούσματα προ τριημέρου, φθάσαμε… αισίως(!) τα… 24 κρούσματα. Χθες Κυριακή (ήμουν και χθες εκεί για λίγες ώρες) 13 κρούσματα, σήμερα 24 κρούσματα! Να εξηγήσω όμως, 24 κρούσματα μεταξύ των (ψυχ)ασθενών μας δεν σημαίνει ότι πάσχουν και οι 24 φέροντες τον κορωνοϊό. Για να επανέλθω στο θέμα μας, αυτομάτως φάνηκαν στελέχη του Υπουργείου Υγείας, που τα μισά από αυτά τα στελέχη μέχρι πρότινος δεν γνώριζαν πού… κείται το «Δρο­μοκαΐτειο»!

Και για να σας βάλω στο κλίμα που υπάρχει στο «Δρομοκαΐτειο»[3], όλες οι κυβερνήσεις, μα όλες οι κυβερνήσεις, μας αγνοούν, διότι είμαστε ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ και δεν τους είναι πολύ εύκολο να κάνουν τα… ρουσφέτια τους[4]. Έτσι οι εργαζόμενοι εργάζονται υπεράνθρωπα, με αποτέλεσμα να έχομε πολύ τακτικά εργαζόμενους που παρουσιάζουν το σύνδρομο “burn out” (σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης), που η ύπαρξή του χειροτερεύει περαιτέρω την ήδη άσχημη κατάσταση του νοσοκομείου!...

Για να επανέλθω στην επισκευή των κτιριακών υποδομών των ανα­κτόρων του Τατοΐου. Έκανε έλεγχο ποτέ κάποιος ειδικός του Υπουργείου Υγείας, στις υποδομές του «Δρομοκαϊτείου»; Πανέμορφα νεοκλασικά κτίρια (πάνω από 40) σε μια έκταση 400(!) περίπου στρεμμάτων, που μερικά είναι ετοιμόρροπα και τα έχομε κλείσει για προληπτικούς λόγους! Δεν κουβεντιάζω για ψύξη-θέρμανση (κλιματισμό) και μοντέρνα τεχνο­λογία, κουβεντιάζω για να κλείνουν τα παντζούρια και να μην έλθει κανένα παράθυρο στο κεφάλι κάποιου περαστικού.

Για να επανέλθω στην Ιστορία, όταν το 1822, με την καταστροφή της Χίου και τις σφαγές που ακολούθησαν, ο Ζωρζής Δρομοκαΐτης βρέθηκε σκλαβάκι να πωλείται στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης σε ηλικία 12-15 ετών και να τον αγοράζει τυχαίως(!) ο θείος του Μιχαήλ Αγέλαστος[5].

Η διαδρομή του (η ζωή του) είναι γνωστή στους περισσό­τερους από τους αναγνώστες μου. Αυτό που θέλω να τονίσω στο σημε­ρινό μου κείμενο είναι η αχαριστία μας. Το σπίτι όπου έκλεισε τα μάτια του ο Ζωρζής Δρομοκαΐτης στην Πατρίδα μας τη Χίο, βρίσκεται στο κέντρο της πόλεως της Χίου. Είναι ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟ και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ για τους γείτονες και τους περαστικούς (φωτ.). Αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του Σκυλιτσείου Νοσοκομείου Χίου και είχαμε κατορθώσει (επί Υφυπουργίας Ελπίδας Τσουρή) να εγκριθούν 9.000.000 δρχ. (τότε) για κάποιες επισκευές. Έφυγε τότε το ΠΑΣΟΚ και το θέμα έμεινε εκκρεμές!...

 

[1]    Όταν γράφω ζώα εννοώ άλογα, μουλάρια και βοοειδή, που κι αυτά ο Θεός τα έπλασε!

[2]    Έτσι ξεκινάμε στην ιδιαιτέρα Πατρίδα μου τη Χίο!

[3]    Και "για το «Δρομοκαΐτειο»" από τους εκάστοτε κυβερνώντες!

[4]    Εργαζόμεθα με το 1/3 των νοσηλευτών/τριών και με το 50% των ιατρών που γράφει ο κανονισμός του νοσοκομείου μας. Παθολογική Κλινική δε, δεν έχομε (διαθέτομε 3 Παθολόγους μόνο).

[5]    Έχω κουραστεί να λέω και να γράφω την ιστορία του Ζωρζή Δρομοκαΐτη. Για κάθε ενδιαφερόμενο, την διαθέτω ΔΩΡΕΑΝ.

Άλλες απόψεις: Του Αναστάσιου Ι. Τριπολίτη