Κύριε Διευθυντά,
Οι δυσεξήγητες πολιτικές προεκτάσεις των διμερών ελληνοτουρκικών συνομιλιών Γεραπετρίτη-Φιντάν δικαίως απασχολούν εσάς και τον κ. Ιορδανίδη στην Κυριακάτικη «Κ» τής 20ης Οκτωβρίου. Βέβαια η ιστορικά δικαιωμένη συνὐφανση των διαφορών στο Αιγαίο με το Κυπριακό δεν είναι ποτέ δυνατόν να παραβλεφθεί. Αλλωστε καμία διμερής συμφωνία, όσο μετριοπαθής και συμβατική (όπως θα μπορούσε ισως να θεωρηθεί ο ήδη διετής περιορισμός προκλήσεων στο Αιγαίο) δεν θα μακροημερεύσει αν δεν ενταχθεί στὀ διεθνές πλαίσιο τής Ε.Ε. και τού ΝΑΤΟ.
Το γεγονός ότι η Τουρκία θεωρεί «δάνειο έρμα» τής Ελλάδος την υποστήριξη τής Ε.Ε. εκφράζει την πάγια θέση τής γείτονος ότι η χώρα μας δεν θα είχε επιτύχει ποτέ την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική αυτοκρατορία αν δεν είχαν παρέμβει οι συμμαχικές δυνάμεις στο Ναυαρίνο: για τον κ Ερντογάν και τούς ιστορικούς συμβούλους του το Αιγαίο-Mavi Vatan παραμένει περικυκλωμένο από ισλαμικές χωρες, από τά στενά τού Βοσπόρου μέχρι την βόρεια Αφρική.
Όπως υποστηρίζετε, το Διεθνές Δικαστηριο τής Χάγης δεν θα προσέφερε εθνικά αποδεκτές λύσεις για καμία από τίς δύο πλευρές. Απομένει λοιπόν μόνον η σθεναρή και κατά το δυνατόν ισοβαρής αποτρεπτική αμυντική πολτική τής Ελλάδος, πολιτική η οποία εκ των πραγμάτων στηρίζεται στην παραδοχή μιάς επιτιθέμενης, προκλητικής Τουρκίας και μιάς αμυνόμενης Ελλάδος με αδιαπέραστα σύνορα. Αν αναλογιστούμε τη γεωγραφική διασπορά των ελληνικών νησιών από το Καστελόριζο μέχρι την Σαμοθράκη – και όπως ο υπουργός Αμύνης κ. Δένδιας συχνά υπαινίσσεται - η υλοποίηση μιάς αποτελεσματικής αμυντικής πολιτικής δεν αποτελεί εύκολο επιχείρημα.
Με βάση αυτά τά δεδομένα, σέ ποια έκβαση θα μπορούσαν να οδηγήσουν οι διπλωματικές συνομιλίες Γεραπετρίτη-Φιντάν; Η επέκταση του ήπιου κλίματος υποστηρίζεται βέβαια τά μέγιστα από την έκρυθμη κατάσταση στην εμπόλεμη Μέση Ανατολή, από τά απρόβλεπτα αποτελέσματα των εκλογών στις ΗΠΑ, από τον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας. Οσο εξαρτώμενη και αν παραμένει πάντως η διάρκειά της, το «ήπιο κλίμα» δεν μπορεί να αποτελέσει τον τελικό σκοπό τής πολύμηνης διμερούς διαπραγμάτευσης, ιδιαίτερα εφόσον, όπως δήλωσε και ο κ. Πρωθυπουργός, βρισκόμαστε κοντά σέ συμφωνία κάποιας μορφής.
Παραμένει πάντως ασαφές και αδιευκρίνιστο το terminus ad quem πού επιδιώκει η διπλωματία μας, προσφέροντας άπλετο χώρο αμφισβητήσεων στα ΜΜΕ και των δύο χωρών.
Καθημερινή 24/10/24