Χίος, Σάββατο 6 Ιουνίου

''Τα εύθυμα της βεγγέρας'' κι ο Χριστός στη ζωή μας!

Παρουσίαση του βιβλίου της Αργυρώς (Ριρώς) Ζαννίκου-Ψώρα, από τις Εκδόσεις '' Άλφα Πι '' και τον ΦΟΒ στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Βροντάδου.
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 11/07/2019 - 06:20

Στην όμορφη και φιλόξενη αυλή αυλή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βροντάδου (που βρίσκεται αντίκρυ στον Άγιο Γιώργη και το Φαφαλιείο Στάδιο), οι Εκδόσεις '' Άλφα Πι '' και ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Βροντάδου, πραγματοποίησαν την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2019 στις 8 .00 μ.μ. την παρουσίαση του βιβλίου της Εκπαιδευτικού και Δασκάλας, Αργυρώς (Ριρώ όπως την ξέρουν στο Βροντάδο) Ζαννίκου-Ψώρα''Τα εύθυμα της βεγγέρας''.

 Ο Πρόεδρος του Φιλοπροόδου Ομίλου Βροντάδου Πολύδωρος Στείρος που προλόγισε την εκδήλωση, τόνισε στο χαιρετισμό του ότι η συγγραφέας Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα εκτός από το Φιλολογικό της ταλέντο που το κληρονόμησε στα παιδιά και τα εγγόνια της, σαν Εκπαιδευτικός και σαν άνθρωπος έχει ''ταλέντο στην αγάπη και μαζί μια πίστη στο Θεό, ανυποχώρητη, αδιαπραγμάτευτη και καρποφόρα''. Αναφέρθηκε στην ακούραστη συμβολή της, ως Κυκλάρχης και Δασκάλα Κατηχητικού, στις δράσεις που δρομολόγησε και διηύθυνε στη Χίο (αφιερώνοντας τη ζωή του όλη)  ο αείμνηστος Θεολόγος και Ιεροκήρυκας της ''Ζωής'' Ευάγγελος Αλιβάνογλου.

 Ο δικός μας Δημήτρης Φρεζούλης, που συντόνισε τη συζήτηση και την εκδήλωση της παρουσίασης, εισήγαγε το κοινό στο πνεύμα του βιβλίου, λέγοντας ότι όλοι θυμόμαστε τις βραδυνές βεγγέρες, στα σπίτια και τις αυλές...και στις πεζούλες στις γειτονιές τα καλοκαίρια με τις ατέλειωτες συζητήσεις και τα πειράγματα.

 Αυτό αναβιώνει το βιβλίο της Αργυρώς Ζαννίκου-Ψώρα, όπως είπε στη συνέχεια και η Διευθύντρια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χίου Ευτυχία Βλυσίδου που πρόσθεσε ότι το βιβλίο αυτό, εκτός του ότι μας χαρίζει γέλιο και χαρά που το χρειαζόμαστε όλοι μας, αποτελεί ταυτόχρονα ηθογραφική ψυχογραφία και ψυχογραφίκη ηθογραφία, αποτυπώνοντας τα έθιμα της βεγγέρας μέσα από τις μνήμες μιας έφηβης(γιατί τις ιστορίες που δημοσίευσε τώρα η Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα, τις είχε καταγράψει όταν ήταν ακόμη μαθήτρια, όπως τις άκουσε τότε απ' τους μεγαλυτέρους στις βεγγέρες...και τις κράτησε ατόφιες).

 Όμορφες, εύθυμες ιστορίες, από εκείνες που λέγανε μικροί και μεγάλοι (γειτόνοι, φίλοι και συγγενείς) στις βεγγέρες στα σπίτια, τα βράδια που μαζευόντουσαν...ιστορίες γεμάτες ''αγελούδες'' του Ράχτη με τις εφτά κουντουρουδιές, γεμάτες φάρσες...και νόστιμα καμώματα από τους ''ξίκηδες'' της γειτονιάς...που όλοι τους αγαπάμε γιατί μας κερνάνε τόσο φυσικά κι απλόχερα ανέκδοτα χρήσιμα και διδαχτικά με τις ''γκάφες'' τους και τ' ανάλαφρο σκεπτικό τους...Ιστορίες που κράτησαν συντροφιά σε γεννιές και γεννιές που μεγάλωσαν χωρίς τηλεόραση και internet...και χαρήκανε τη γειτονιά, τα παιχνίδια, τις ανάρπαστες διηγήσεις και τα τραγούδια στις αυλές...και τις φιλικές συγκεντρώσεις...Δηλαδή ''Τα εύθυμα της βεγγέρας'', αυτά που εξιστορεί με ρομαντισμό και παραστατικότητα στο βιβλίο της η πολυαγαπημένη Δασκάλα του Βροντάδου Αργυρώ(Ριρώ)Ζαννίκου-Ψώρα, ''για να ευθυμήσουμε κι εμείς...έστω και για λίγο'', όπως είπε η ίδια στον επίλογο της βραδιάς και πρόσθεσε (με ευγένεια, σαφήνεια και απλότητα) να μην ξεχνάμε όλοι μας, να διαβάζουμε πιο συχνά, έστω μόνο μια σελίδα απ' την Καινή Διαθήκη, για να χουμε στο νου και στη ζωή μας το Χριστό και να μπορούμε να ερμηνεύουμε με αγάπη το βιβλίο της ζωής.

 Η Αργυρώ (Ριρώ) Ζαννίκου-Ψώρα ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης(τον Φιλοπρόοδο Όμιλο Βροντάδου, τις Εκδόσεις '' Άλφα Πι '' που πραγματικά φιλοτέχνησαν το βιβλίο...και το 1ο Δημοτικό Σχολείο Βροντάδου που φιλοξένησε την παρουσίαση). Ευχαρίστησε ακόμα, τον Δημήτρη Φρεζούλη και την Ευτυχία Βλυσίδου, καθώς επίσης και τη Δασκάλα Μαριάννα Πελαντή και τον Εκπαιδευτικό Κωνσταντίνο Βούκουνα που διάβασαν αποσπάσματα από το βιβλίο της, με εξαιρετική ζωντάνια και απαράμιλλο, φυσικό Βρονταδούσικο ''χρώμα'', στις λέξεις, στον τρόπο και στα νοήματα. Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και το κοινό, που όπως είπε και η ίδια είχε στους κόλπους του και πολλούς μαθητές της από τα Σχολεία και από τα Κατηχητικά. Παρόν στην εκδήλωση ήταν και ο Πατήρ Δημήτριος Αντόκας (Ιερέας στον Άγιο Γεώργιο στο Meriland και Βαφτισιμιός της Συγγραφέως) και (μαζί με τη μητέρα του Μαρία Σαρρή τη γνωστή ζωγράφο) ο Δημήτρης ο Σαρρής (που ήρθε για διακοπές από τον Καναδά) ο οποίος ολοκλήρωσε το έργο του αμφιθεατρικού χώρου που φιλοξένησε την εκδήλωση (που είχε ξεκινήσει να κατασκευάζει ο πατέρας του, ο αείμνηστος Νίκος Σαρρής). Από το Δήμο Χίου και την Κοινότητα Βροντάδου παραβρέθηκαν ο Αντώνης Ζερβάκης και ο Νίκος Νύκτας.

    Κλείνοντας αυτή την αναφορά στο βιβλίο ''Τα εύθυμα της βεγγέρας'', πρέπει να δώσουμε μια μικρή γεύση με δυο λόγια από τις διηγήσεις του. Στο κεφάλαιο που εξιστορεί τα περιστατικά της ιστορίας που πρωταγωνιστεί το Νικολό το Σαπώ (όπως τον έλεγαν γιατί έκοβε τις λέξεις κι αντί να πει σ' αγαπώ, έλεγε σαπώ)...του λέει ο αδερφός του...''πάρε κι αυτά και την άλλη φορά που θα πας στο χασάπη για χοιρινό, αγόρασε και λίγα μυαλά...μπας και μαζί μ' αυτά αυγατίσουνε και τα δικά σου''!!!  

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 01/06/2020 - 19:50

Στην πλατεία του Κάστρου, ανάμεσα στην αρχή των οδών Μπεν Ζαχαρίου και Αγίου Γεωργίου, δεσπόζει ένα ιδιαίτερο κτίσμα, το οποίο στις μέρες μας είναι γνωστό με την ονομασία «Πρώην Ξενοδοχείο Απόλλων».

Το Κάστρο της Χίου όταν πέρασε στα χέρια των Οθωμανών, χρησιμοποιήθηκε εξ’ ολοκλήρου ως ο πλεόν ενδεδειγμένος, λόγω της προστασίας που παρείχαν τα τείχη, χώρος για να κατοικήσουν. Έτσι, πριν την απελευθέρωση του 1912, το κτίριο άνηκε σε μουσουλμάνους, ήταν τριώροφη κατοικία συνολικής έκτασης 147 τ.μ και αποτελείτο από δέκα δωμάτια και τρία μαγειρεία.

Μέχρι και το 1927, όπου η Εθνική Τράπεζα (ήταν η διαχειρίστρια για τα κτήματα στην Ελλάδα που ανήκαν σε μουσουλμάνους και τα οποία ανταλλάχθησαν με αυτά χριστιανών {Ελλήνων} στη Μικρά Ασία) το έβγαλε σε πλειστηριασμό μαζί με άλλα ακίνητα του Κάστρου, στο κτίριο εγκαταστάθηκαν οικογένειες προσφύγων από τη Μικρά Ασία.

Το 1927 πραγματοποιείται η πρώτη αγοραπωλησία και το κτίριο περνάει στα χέρια Έλληνα αγοραστή.

Η αρχική χρήση του ήταν ως κατοικία των ιδιοκτητών, αλλά και ως ξενοδοχείου από την επόμενη χρονιά, δηλαδή το 1928. Σε αυτό δόθηκε η ονομασία «Απόλλων».

Το 2007 το κτίριο είχε ήδη περάσει στα χέρια του δήμου Χίου, φορέας ο οποίος ανέλαβε την αναπαλαίωση και την επανάχρηση του κτιρίου.

Τα περισσότερα κτίσματα στο Κάστρο, όπως και στην πόλη της Χίου, καταστράφηκαν ή υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές κατά τον καταστροφικό σεισμό του 1881.

Με βάση την αρχιτεκτονική μελέτη λοιπόν για αποκατάσταση του κτιρίου το 2007, το κτίσμα είναι διώροφο στην πλευρά προς την πλατεία και τριώροφο προς το εσωτερικό του.

Παλαιότερο σημείο του αποδείχθηκε πως είναι το θολωτό ισόγειο ορθογωνικό κτίσμα (σήμερα φιλοξενεί το σύλλογο του «Αγίου Γεωργίου»), το οποίο χρονολογείται πολύ πριν το σεισμό του 1881. Δεύτερο παλαιότερο τμήμα του «Απόλλων» θεωρείται το γωνιακό κτίσμα στην πλατεία με την οδό Μπεν Ζαχαρίου, το οποίο έχει τοξωτά πλαίσια και του οποίου η δημιουργία χρονολογείται περίπου στα τέλη του 18ου αιώνα.

Σήμερα το κτίριο έχει δοθεί για χρήση από το Δήμο Χίου σε διάφορους συλλόγους, ανάμεσα τους και ο δικός μας σύλλογος.

Ο μοναδικός χώρος ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος, είναι η αίθουσα/γωνιακό δωμάτιο στη συμβολή της πλατείας του Κάστρου με την οδό Μπεν Ζαχαρίου (η οποία βέβαια για κάποιο διάστημα χρησιμοποιήθηκε ως χώρος εστίασης).

Η πρότασή μας είναι ότι ο χώρος αυτός είναι κατάλληλος λόγω θέσης για να χρησιμοποιηθεί από το Δήμο Χίου ως σημείο πληροφοριών (information point) για τους επισκέπτες του Κάστρου και πιθανής φιλοξενίας δημοτικών ή άλλων εκδηλώσεων αναφορικά με αυτό.

Από τη μία, η θέση του είναι ιδανική γιατί βρίσκεται στην κεντρική πλατεία και ο επισκέπτης μπορεί να το εντοπίσει και απο τις δύο κύριες εισόδους του Κάστρου, δηλαδή την κεντρική πύλη που οδηγεί στην πλατεία και την είσοδο από το λιμάνι.

Από την άλλη, θα μπορούσε να ενταχθεί σε κάποιο πρόγραμμα, όπως αυτό των αστικών αναπλάσεων και να διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσφέρει τις απαιτούμενες πληροφορίες για να μπορέσει κάποιος να ξεναγηθεί σωστά στο Κάστρο (να θυμήσουμε ότι τέτοιο ρόλο είχε αναλάβει συγκεκριμένη ιδιωτική πρωτοβουλία που παλαιότερα δραστηριοποιούνταν στο Κάστρο, υποκαθιστώντας έτσι την ανύπακρτη φροντίδα που οι δημοτικές υπηρεσίες θα έπρεπε να παρέχουν για ένα τέτοιο μνημείο, όπως το Κάστρο), όπως παραδείγματος χάριν, με τη διανομή ενημερωτικού υλικού και χάρτη.

Ένα σημείο πληροφόρησης θα μπορούσε να προσφέρει και ψηφιακή προβολή της ιστορίας του Κάστρου της Χίου (στα πρότυπα της αντίστοιχης που υπάρχει στο Μουσείο Μαστίχας και προβάλει την ιστορία της Χίου μέσω της συμβολής της μαστίχας σε αυτήν) και των σημαντικότερων μνημείων του σε διάφορες γλώσσες. Στο προτεινόμενο σημείο πληροφόρησης θα μπορούσε να τοποθετηθεί και μόνιμος ηλεκτρονικός διαδραστικός χάρτης του Κάστρου όπου ο επισκέπτης θα μπορούσε πατώντας πάνω σε καίρια σημεία του, να ενημερωθεί για την ιστορία, το σκοπό και τη σημασία τους.

Συντάχθηκε από την Μ. Ματθαίου και Λ. Γλύπτης, μέλη Ε.Ο.Δ Το Κάστρο της Χίου ένας Χαμένος Παράδεισος

Το Πρώην Ξενοδοχείο Απόλλων πριν την αποκατάσταση του από το δήμο Χίου – Φωτογραφία αναρτημένη στις Παλαιές Φωτογραφίες Χίου