Πολλά είναι τα θέματα - προβλήματα που δεν έχουν θίξει ή δεν θέλουν να θίξουν, όσο οι κυβερνώντες τόσο και οι υποψήφιοι να κυβερνήσουν. Ξέρω, πως αυτό (ίσως ) θα ακουστεί ως λαϊκισμός, όμως, σας διαβεβαιώ πως όσο με αφορά ΔΕΝ είναι!
Αναφέρομαι λοιπόν στη μείωση τού αριθμού των βουλευτών από 300 που είναι τώρα σε 200, που απ’ ό,τι διάβασα, το επιτρέπει το Σύνταγμα (άρθρο 51 ꔧ1) με απλή νομοθετική ρύθμιση! Αρχικά, αυτό θα πείσει τον λαό για την αξιοπιστία τών πολιτικών. Ένας άλλος λόγος και όχι αμελητέος (αντιθέτως) είναι το οικονομικό όφελος. Δεν γνωρίζω ακριβώς, όμως υποθέτω βάσιμα πως κάθε βουλευτής κοστίζει στο Δημόσιο γύρω στις 150.000 Ευρώ το χρόνο. Αν προσθέσει κανείς -εκτός από τη βουλευτική αποζημίωση-, τη συμμετοχή του σε επιτροπές, ατέλειες κ απ. το ποσό διπλασιάζεται! Ας αφήσουμε τις συντάξεις που παίρνουν μετά από 2 βουλευτικές περιόδους (8 χρόνια;). Και για να μην ξεχνάμε, αυτά που γράφω τα είχαν υποσχεθεί κάποτε προεκλογικά οι υποψήφιοι για να κυβερνήσουν!
Όμως, δυστυχώς, σήμερα έχουν αμνησία και δεν θυμούνται τίποτα, και γι’ αυτό μιλάνε για λαϊκισμό, ή δεν θίγουν καθόλου το θέμα… Ας μη ξεχάσουμε, πως εκτός από “λαϊκιστής” σε όποιον “λέει τέτοια πράγματα”, έχουν να προβάλλουν και άλλη δικαιολογία· ότι δηλαδή τα χρήματα που παίρνουν, σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους στην Ευρώπη είναι πολύ λίγα!… Πιστεύω πως δεν χρειάζεται απάντηση επ’ αυτού, και αυτό γιατί υπάρχουν πολλοί τρόποι να επιβεβαιώσουν τα ψέματα που λένε και αποδεικνύονται από τις ψεύτικες δηλώσεις, από τις οποίες “ξεχνούν” να δηλώσουν χιλιάδες Ευρώ. Επιπλέον, η ακίνητη περιουσία, τα αυτοκίνητα, τα χρήματα, οι οφσόρ κπα. Όλα αυτά και πολλά άλλα, δηλώνουν την αναξιοπιστία και την αφερεγγυότητα πολλών οι οποίοι εφαρμόζοντας “την δίτιμη λογική”, αιχμαλωτίζουν την διάνοια σε μια τεχνητή αναγκαιότητα, επιβάλλοντας συγκεκριμένες επιλογές και οδηγώντας σε άσκοπα διλήμματα και αδιέξοδα, και επομένως σε άγχος, αμηχανία, ψυχική ταραχή και μοιρολατρία! (βλ. Η ελευθερία στον Επίκουρο - Απελευθέρωση της σκέψης).
Όμως, όχι! Το μόνο νόημα που μπορεί να βγάλει κανείς απ’ όλα αυτά, και πολλά περισσότερα, είναι η δόμηση μιάς πολιτείας εχθρικής προς τους πολίτες, τους οποίους θεωρούν ως υποζύγια και “νεροκουβαλητές” αυτών που νέμονται τα αγαθά τής εξουσίας.….Και ένα τελευταίο; και απλό. Γιατί αυτοί που θέλουν να μας σώσουν(!!!) διαγκωνίζονται για το ποιός θα είναι υποψήφιος...σωτήρας; Η απάντηση εκτός από ρητορική, είναι γνωστή και βέβαια δεν την περιμένει κανείς. Όταν λοιπόν ισχυρίζονται πως έχουν πολλά έξοδα, ας δούνε πόσα έξοδα έχουν οι απλοί άνθρωποι, οι νέοι, οι εργαζόμενοι με 500 Ε, οι συνταξιούχοι με επίσης 500 που δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα. Και αν όντως επιθυμούν την αναβάθμιση τής ζωής, όχι μόνο των εργαζομένων, αλλά και της δομής τού κρατικού μηχανισμού, ας μελετήσουν και ας παραδειγματιστούν από τη ζωή και τις θέσεις τού Καποδίστρια*(!), αλλά και τις απόψεις του άγιου των ελληνικών γραμμάτων Παπαδιαμάντη, όταν μας λέει (το 1896!!!)
“Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους… Τότε σε εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι γυφτοχαρατζήδες”, τώρα σε αθεώνουν οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι...” Φαντάζει απόλυτο; ίσως!...όμως;
Να συμπληρώσω και κάποια άλλα που θεωρώ λογικό να μας προβληματίσουν. Έχω τη γνώμη, πως, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση αλλά ακόμα και σε κάθε πολιτική συζήτηση, διακρίνει κανείς μια προσπάθεια ηθικοπολιτικού χαρακτήρα που αρχίζει από το ατομικό και φτάνει σε συλλογικό επίπεδο. Πράγμα, που εκτιμώ πως τείνει στο να “κατατροπώσει” τον αντίπαλο μέσω σκόπιμων ερμηνειών ακόμα και παρερμηνειών που υπερβαίνουν την διαπίστωση που μπορεί να κάνει κανείς βασιζόμενος σε παλιά γεγονότα και πράξεις που τούς… δεσμεύουν(!) και δεν μπορούν να αυτονομηθούν από αυτά…
Η λογική όμως αυτή οδήγησε και συνεχίζει να οδηγεί στον ετεροκαθορισμό αυτών που ακολουθούν πολιτικές παρατάξεις. Όμως, ο σημερινός αναστοχασμός και επαναξιολόγηση πολιτικών που εφαρμόστηκαν τον... περασμένο αιώνα και η σύνδεσή τους με το σήμερα, θα μας οδηγήσει στην εξαγωγή τών αναγκαίων συμπερασμάτων και μελλοντικών στρατηγικών.
Αυτό μάς διδάσκει η διαλεκτική / ορθολογική αντίληψη τής Ιστορίας· και η όποια μεταβολή / αλλαγή προϋποθέτει ανανέωση τού πνεύματος μέσα από την ελεύθερη σκέψη.
* Γράφει ο Κυβερνήτης στις 30 Αυγούστου 1829 προς τους Επιτρόπους Οικονομικών Αργολίδος, Αχαΐας και Λακωνίας (Νίκος Ι. Μόρτζος Εφημ. ΈΘΝΟΣ 3/3/2020)
Επράξαμεν όσα ηδυνήθημεν δια να αποδείξωμεν ότι οι Έλληνες μόνον με τας θυσίας των και όχι δια προσωπικών πλεονεκτημάτων... ηδυνήθημεν να προσφέρομεν εις το θυσιαστήριον τής πατρίδος τα λείψανα τής μετρίας καταστάσεώς μας (περιουσίας),... απεχόμενοι να εγγίσωμεν μέχρι οβολού τα δημόσια χρήματα προς ιδίαν ημών χρήσιν. -Άλλες εποχές, άλλα ήθη!!!-