Χίος, Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου

Βαβύλοι Η 21-06-14_002

Σάβ, 21/06/2014 - 03:00

Στα σταροχώραφα και τον νερόμυλο των ΒαβύλωνΉρθε λοιπόν η ώρα να μπει ο επίλογος στο οδοιπορικό ενός ακόμα χωριού, ενός ακόμα μικρόκοσμου της Ελλάδας, ενός ακόμα σταθμού στων Ελλήνων τις κοινότητες. Βαβύλοι λοιπόν, «αφανές» χωριό, με φανερά επιστημονικά ονόματα, με κηπευτική δόξα και παραγωγική ακόμα παρουσία. Ώρα λοιπόν να αποχαιρετιστούμε, δίνοντας τιςτελευταίες πινελιές του χωριού, όπως τις ζήσαμε και όπως ελπίζουμε κάποτε να τις διαβάσουμε σε ένα βιβλίο με τοπωνύμια και άλλα του χωριού, που θεωρεί χρέος τιμής να καταθέσει ο συνταξιούχος, πλέον, φιλόλογος, Γιώργος Κωνσταντινίδης, ένας εκ των ακούραστων ξεναγών μας σ’ αυτό το οδοιπορικό, που τελείωσε με τι άλλο, με ζωή από την αρχή μέχρι το τέλος, από τα τελευταία εναπομείναντα σταροχώραφα μέχρι την τελευταία κατοικία των Βαβυλούσων στην Κοίμηση της Θεοτόκου,στο δρόμο για το Θολοποτάμι. Προηγούμενα κάναμε μια βόλτα στο χωριό, είδαμε τα κρυμμένα κτηριακά και άλλα μυστικά του καθώς και έναν, αυτός κι αν είναι κρυμμένος,νερόμυλο, τα ερείπιά του δηλαδή, τον μοναδικό όμως στο νησί (απ’ όσα καταγράψαμε εμείς) που για την κίνηση της φτερωτής του συγκέντρωνε το νερό των χειμάρρων σε μια τεχνητή λιμνοδεξαμενή, όχι όπως αυτές που τρώνε εκατομμύρια και είναι τρύπιες ή δεν στήνονται ποτέ. Αυτή κατασκευάστηκε με αναχώματα που πάνω της φυτεύτηκαν σχίνοι για να συγκρατούν τα χώματα. Γιατί κι εδώ, στους Βαβύλους, εκείνο που στην ουσία θαυμάζεις είναι η απλότητα των παλιών ανθρώπων, να έχουν τα πάντα με κόπο, με ιδρώτα, με σεβασμό στη φύση και εν τέλει με υγεία. Μακάρι να την έχουμε και στο μέλλον αφού οι Βαβύλοι έχουν κι άλλα μυστικά.Γ. ΤζούμαςΣτα σταροχώραφα και τον νερόμυλο των ΒαβύλωνΉρθε λοιπόν η ώρα να μπει ο επίλογος στο οδοιπορικό ενός ακόμα χωριού, ενός ακόμα μικρόκοσμου της Ελλάδας, ενός ακόμα σταθμού στων Ελλήνων τις κοινότητες. Βαβύλοι λοιπόν, «αφανές» χωριό, με φανερά επιστημονικά ονόματα, με κηπευτική δόξα και παραγωγική ακόμα παρουσία. Ώρα λοιπόν να αποχαιρετιστούμε, δίνοντας τις τελευταίες πινελιές του χωριού, όπως τις ζήσαμε και όπως ελπίζουμε κάποτε να τις διαβάσουμε σε ένα βιβλίο με τοπωνύμια και άλλα του χωριού, που θεωρεί χρέος τιμής να καταθέσει ο συνταξιούχος, πλέον, φιλόλογος, Γιώργος Κωνσταντινίδης, ένας εκ των ακούραστων ξεναγών μας σ’ αυτό το οδοιπορικό, που τελείωσε με τι άλλο, με ζωή από την αρχή μέχρι το τέλος, από τα τελευταία εναπομείναντα σταροχώραφα μέχρι την τελευταία κατοικία των Βαβυλούσων στην Κοίμηση της Θεοτόκου,στο δρόμο για το Θολοποτάμι. Προηγούμενα κάναμε μια βόλτα στο χωριό, είδαμε τα κρυμμένα κτηριακά και άλλα μυστικά του καθώς και έναν, αυτός κι αν είναι κρυμμένος, νερόμυλο, τα ερείπιά του δηλαδή, τον μοναδικό όμως στο νησί (απ’ όσα καταγράψαμε εμείς) που για την κίνηση της φτερωτής του συγκέντρωνε το νερό των χειμάρρων σε μια τεχνητή λιμνοδεξαμενή, όχι όπως αυτές που τρώνε εκατομμύρια και είναι τρύπιες ή δεν στήνονται ποτέ. Αυτή κατασκευάστηκε με αναχώματα που πάνω της φυτεύτηκαν σχίνοι για να συγκρατούν τα χώματα. Γιατί κι εδώ, στους Βαβύλους, εκείνο που στην ουσία θαυμάζεις είναι η απλότητα των παλιών ανθρώπων, να έχουν τα πάντα με κόπο, με ιδρώτα, με σεβασμό στη φύση και εν τέλει με υγεία. Μακάρι να την έχουμε και στο μέλλον αφού οι Βαβύλοι έχουν κι άλλα μυστικά.Γ. Τζούμας- See more at: http://www.alithia.gr/tv/omorfi-kai-paraxeni-patrida/vavyloi-i-21-06-140...Στα σταροχώραφα και τον νερόμυλο των ΒαβύλωνΉρθε λοιπόν η ώρα να μπει ο επίλογος στο οδοιπορικό ενός ακόμα χωριού, ενός ακόμα μικρόκοσμου της Ελλάδας, ενός ακόμα σταθμού στων Ελλήνων τις κοινότητες. Βαβύλοι λοιπόν, «αφανές» χωριό, με φανερά επιστημονικά ονόματα, με κηπευτική δόξα και παραγωγική ακόμα παρουσία. Ώρα λοιπόν να αποχαιρετιστούμε, δίνοντας τις τελευταίες πινελιές του χωριού, όπως τις ζήσαμε και όπως ελπίζουμε κάποτε να τις διαβάσουμε σε ένα βιβλίο με τοπωνύμια και άλλα του χωριού, που θεωρεί χρέος τιμής να καταθέσει ο συνταξιούχος, πλέον, φιλόλογος, Γιώργος Κωνσταντινίδης, ένας εκ των ακούραστων ξεναγών μας σ’ αυτό το οδοιπορικό, που τελείωσε με τι άλλο, με ζωή από την αρχή μέχρι το τέλος, από τα τελευταία εναπομείναντα σταροχώραφα μέχρι την τελευταία κατοικία των Βαβυλούσων στην Κοίμηση της Θεοτόκου,στο δρόμο για το Θολοποτάμι. Προηγούμενα κάναμε μια βόλτα στο χωριό, είδαμε τα κρυμμένα κτηριακά και άλλα μυστικά του καθώς και έναν, αυτός κι αν είναι κρυμμένος, νερόμυλο, τα ερείπιά του δηλαδή, τον μοναδικό όμως στο νησί (απ’ όσα καταγράψαμε εμείς) που για την κίνηση της φτερωτής του συγκέντρωνε το νερό των χειμάρρων σε μια τεχνητή λιμνοδεξαμενή, όχι όπως αυτές που τρώνε εκατομμύρια και είναι τρύπιες ή δεν στήνονται ποτέ. Αυτή κατασκευάστηκε με αναχώματα που πάνω της φυτεύτηκαν σχίνοι για να συγκρατούν τα χώματα. Γιατί κι εδώ, στους Βαβύλους, εκείνο που στην ουσία θαυμάζεις είναι η απλότητα των παλιών ανθρώπων, να έχουν τα πάντα με κόπο, με ιδρώτα, με σεβασμό στη φύση και εν τέλει με υγεία. Μακάρι να την έχουμε και στο μέλλον αφού οι Βαβύλοι έχουν κι άλλα μυστικά.Γ. Τζούμας- See more at: http://www.alithia.gr/tv/omorfi-kai-paraxeni-patrida/vavyloi-i-21-06-140...

Πρόσφατα βίντεο