Βερβεράτο Β 07-12-13

Σάβ, 07/12/2013 - 02:00

Στο Βερβεράτο του Λιβαδιού, της Μούσας Φραγκούλας και του «Καφέ της Χαράς» 07-12-13Το Βερβεράτο, μία πράσινη ανάσα 10’ από την πόλη, με την άπλα και την πάστρα, δεν έχει μόνο δρόμους γεμάτους από παιδικές φωνές, έχει και μία μικρή πια για τις ανάγκες του χωριού, πλατεία, που κάποτε ήταν τόση που την ονομάτισαν «Λιβάδι», με τα καφενεία της, το «Γενοβέζικό» της, τα παγκάκια και τα λουλούδια της. Αν μέχρι εδώ η εικόνα ήταν ικανοποιητική, γράψτε λάθος, γιατί το Βερβεράτο κρύβει ένα εκκλησιαστικό Μουσείο (θα το επισκεφτούμε σ’ άλλο ρεπορτάζ), ένα ξυλουργείο, ανοικτό λαογραφικό Μουσείο της τέχνης των μαραγκών, έχει τουλάχιστον μία ποιήτρια και ένα «καφέ της Χαράς» ή καλύτερα της κυρά Δέσποινας. Εδώ υπάρχει κέφι και φαίνεται οι άνθρωποι έχουν πιάσει από τη σκυτάλη της συνέχειας, ότι το νόημα της ζωής είναι στα μικρά πράγματα, στην επαφή, στην παρέα, στην εκκλησία, στο χορό, στην πρέφα, στη δουλειά, στη φιλία. Οι δρόμοι στο χωριό λάμπουν, τα σπίτια δεν είναι μέγαρα, άλλωστε τι χρειάζονται, αλλά είναι όμορφα, καθαρά, λιτά, με προσοχή στη λεπτομέρεια. Άλλωστε το σημειώνουμε ξανά, το Βερβεράτο είναι νέος οικισμός, αφού ο παλιός χάθηκε στον κουνιαρτό του μεγάλου «χαλασμού» τον σεισμό του 1881 που λόγω του πυρόλιθου άφησε, βαριά πληγωμένο κι αυτό, μόνο το Χαλκειός. Το Βερβεράτο έχει βαριά ιστορία, που μακάρι να βρεθεί εκδότης να δώσει ζωή στο πόνημα του συνταξιούχου δασκάλου, Κώστα Βασιλάκη, που έγραψε και διέσωσε ό,τι μπορούσε για το χωριό του, που υπεραγαπά. Άλλωστε αυτό το φαινόμενο το συναντούμε παντού. Ο Χιώτης αγαπά το νησί του αλλά τρελά ερωτευμένος είναι μόνο με το χωριό του.Γ. Τζούμας

Πρόσφατα βίντεο